Ayşe Kıran
Biyografi
Sanat, çocukluk yıllarımdan beri benim için bir keşif alanıydı. Renkler, formlar ve dokularla dünyayı anlamlandırırken, aldığım mühendislik eğitimi analitik düşünme biçimimi şekillendirdi. İstanbul Üniversitesi Orman Mühendisliği bölümünden mezun olduktan sonra uzun yıllar kurumsal hayatta çalıştım, ancak sanata duyduğum tutku beni farklı bir yola çağırdı.
Bu çağrıya kulak vererek 2018’de kendi atölyemi açtım ve resim, benim için sadece bir ifade biçimi değil, aynı zamanda disiplinler arası bir araştırma alanı haline geldi. Hiperrealist tekniklere duyduğum ilgi beni Roma’da Emanuele Dascanio’nun, Torino’da ise Silvio Porzionato’nun atölyelerine götürdü. Ardından, Işık Üniversitesi'nde tamamladığım yüksek lisans süreci, sanat anlayışımı derinleştirmeme ve özgün dilimi geliştirmeme olanak sağladı.
İlk kişisel sergim "Benim Ben’im", doğduğumuz andan itibaren beynimizin sürekli kodlanmasıyla bireyin özgürlüğünü nasıl şekillendirdiğini sorgulayan bir seriydi. Üretimlerim gerçekçi öğeler barındırsa da, daha çok kavramsal derinliği ön plana çıkaran ve bireyin algı dünyasını irdeleyen bir anlatım dili üzerine kurulu. Şu an üzerinde çalıştığım "Panoptikon" serisi ise, steampunk estetiği ile modern gözetim toplumuna dair sorgulamalarımı birleştiriyor.
Resimlerimde, mühendislikten gelen analitik bakış açısını ve matematiksel düzeni, sanatsal sezgiyle iç içe geçirerek bir denge arıyorum. Sanat benim için yalnızca estetik bir arayış değil, aynı zamanda içsel bir yolculuk ve dünyaya farklı bir perspektiften bakma biçimi.
Bu çağrıya kulak vererek 2018’de kendi atölyemi açtım ve resim, benim için sadece bir ifade biçimi değil, aynı zamanda disiplinler arası bir araştırma alanı haline geldi. Hiperrealist tekniklere duyduğum ilgi beni Roma’da Emanuele Dascanio’nun, Torino’da ise Silvio Porzionato’nun atölyelerine götürdü. Ardından, Işık Üniversitesi'nde tamamladığım yüksek lisans süreci, sanat anlayışımı derinleştirmeme ve özgün dilimi geliştirmeme olanak sağladı.
İlk kişisel sergim "Benim Ben’im", doğduğumuz andan itibaren beynimizin sürekli kodlanmasıyla bireyin özgürlüğünü nasıl şekillendirdiğini sorgulayan bir seriydi. Üretimlerim gerçekçi öğeler barındırsa da, daha çok kavramsal derinliği ön plana çıkaran ve bireyin algı dünyasını irdeleyen bir anlatım dili üzerine kurulu. Şu an üzerinde çalıştığım "Panoptikon" serisi ise, steampunk estetiği ile modern gözetim toplumuna dair sorgulamalarımı birleştiriyor.
Resimlerimde, mühendislikten gelen analitik bakış açısını ve matematiksel düzeni, sanatsal sezgiyle iç içe geçirerek bir denge arıyorum. Sanat benim için yalnızca estetik bir arayış değil, aynı zamanda içsel bir yolculuk ve dünyaya farklı bir perspektiften bakma biçimi.
